Fon Dolandırıcılığında Bankaların Tazminat Sorumluluğu: TEFAS'ta Satım Talimatının Yolu ve Bankanın Hukuki Sorumluluğu

Fon dolandırıcılığında bankanın tazminat sorumluluğu, fonun değer kaybetmesinden kendiliğinden doğmaz; bankanın o işlemde üstlendiği role ve bu rolün gerektirdiği özen borcunu yerine getirip getirmediğine bağlıdır. Yatırım fonu katılma payını müşterisine satan banka, kural olarak fonun borçlusu değil, dağıtım kuruluşudur: satım (iade) talimatını Türkiye Elektronik Fon Alım Satım Platformu'na (TEFAS) iletir, parayı ise fon öder. Takasbank'ın 20 Temmuz 2026'da uygulamaya aldığı TEFAS Uygulama Esasları'na göre satış işlemlerinde karşı taraf fonun operatör üyesidir ve bu yükümlülük için teminat alınmaz (m. 23/9). Buna karşılık banka; riskleri bildirmemişse, uygun olmayan ürünü önermişse, getiri vaadinde bulunmuşsa, talimatı hiç veya geç iletmişse ya da zarar kendi çalışanının veya güvenlik zafiyetinin sonucuysa, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 112, 116 ve 506. maddeleri uyarınca zararı gidermek zorundadır. Bu rehberde, İstanbul'da ceza, bilişim ve sermaye piyasası uyuşmazlıklarında çalışan LimanLegal Hukuk Bürosu olarak; fon satım talimatının bankadan TEFAS'a ve fona uzanan teknik yolunu, Sermaye Piyasası Kurulu'nun (SPK) 17 Eylül 2026 tarihli kararlarıyla başlayan tasfiye sürecini ve bankanın hangi hâllerde tazminat ödemekle yükümlü olduğunu kanun, tebliğ ve Yargıtay kararlarının birebir metinleriyle anlatıyoruz.

“Fon Dolandırıcılığı” Hangi Olayları Anlatır? Bankanın Dört Farklı Rolü

“Fon dolandırıcılığı” kanunda tanımlanmış bağımsız bir suç ya da tek tip bir uyuşmazlık değildir. Kamuoyunda aynı adla anılan olaylar, bankanın konumu bakımından birbirinden tamamen farklı hukuki rejimlere tabidir. Tazminat davasında ilk yapılması gereken, bankanın o olaydaki rolünü doğru tespit etmektir; çünkü sorumluluğun dayanağı, ispat yükü ve zamanaşımı bu role göre değişir.

Bu yazı ağırlıklı olarak ilk üç duruma, yani bankanın bizzat müşterisine hizmet sunduğu hâllere odaklanmaktadır. Sahte platformlara para gönderilmesi ve olayın ceza hukuku boyutu için Fon Dolandırıcılığı ve Bu Kapsamda İşlenen Diğer Suçlar ile Banka ve Kripto Hesaplarının Askıya Alınması: CMK m. 128/A başlıklı yazılarımıza bakabilirsiniz.

Yatırım Fonunun Hukuki Yapısı: Kurucu, Portföy Saklayıcısı ve Dağıtım Kuruluşu

Bankanın sorumluluğunu doğru çerçevelemek için önce fonun ne olduğunu ve fon etrafındaki aktörlerin kim olduğunu bilmek gerekir. Yatırım fonu bir şirket değildir; tüzel kişiliği bulunmayan, yatırımcılardan toplanan parayla oluşturulmuş bir malvarlığıdır.

Bu iki hükümden çıkan sonuç şudur: yatırımcı, katılma payı alarak bankaya ya da portföy yönetim şirketine borç vermiş olmaz; fon malvarlığına oransal olarak katılmış olur. Fon varlıkları kurucunun ve saklayıcının malvarlığından ayrıdır; kurucu şirketin mali durumu bozulsa dahi fon varlıklarına dokunulamaz. Ancak aynı ayrılık ters yönde de işler: fon portföyündeki varlıklar değer kaybettiğinde bu kayıp, kural olarak katılma payı sahiplerine yansır.

Bankalar bu tabloda birden fazla sıfatla yer alabilir: aynı banka, bir fon bakımından yalnızca dağıtım kuruluşu, başka bir fon bakımından portföy saklayıcısı olabilir. Dağıtım kuruluşunun bu faaliyetten gelir elde ettiği de unutulmamalıdır. SPK'nın Yatırım Fonlarına İlişkin Rehber'ine göre TEFAS'ta katılma paylarının satışını gerçekleştiren dağıtım kuruluşuna ödenecek genel komisyon oranı ilgili fonun yönetim ücretinin %35'idir; kurucu ile dağıtım kuruluşu arasında fon paylarının aktif pazarlanmasına yönelik ikili özel anlaşma yapılmışsa bu oran yönetim ücretinin azami %65'ine kadar çıkabilir (Rehber, bölüm 6.8/e). Dağıtım kuruluşu, fon içtüzüğü ve izahnamesinde belirtilenler dışında yatırımcıdan komisyon veya ücret gibi adlarla ayrıca masraf alamaz. Bankanın hangi fonu öne çıkardığı değerlendirilirken bu gelir ilişkisi, aşağıda değineceğimiz çıkar çatışmasını açıklama yükümlülüğü bakımından önem taşır.

Fon Satım Talimatı Adım Adım: Bankadan TEFAS'a, TEFAS'tan Fona

TEFAS, Takasbank'ın tanımıyla, yatırım fonu katılma paylarının elektronik bir merkezi platformda fon kurucuları tarafından platformda yer alan dağıtım kuruluşları aracılığıyla satılmasına ve geri alınmasına imkân veren, takasın ve saklamanın Takasbank–MKK sistemiyle entegre biçimde gerçekleştirildiği elektronik bir platformdur. Hukuki dayanağı, Yatırım Fonlarına İlişkin Esaslar Tebliği'nin (III-52.1) 15. maddesinin yedinci fıkrasıdır; işleyişi ise Takasbank'ın “Türkiye Elektronik Fon Alım Satım Platformu Uygulama Esasları” ile düzenlenmiştir. SPK'nın 18 Eylül 2026 tarihli açıklamasına göre bu Uygulama Esasları 17 Haziran 2026'da Kurul tarafından onaylanmış ve 20 Temmuz 2026'da Takasbank tarafından uygulamaya alınmıştır. Aşağıdaki anlatım bu güncel metne dayanmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasındaki ifade, sürecin özünü verir: katılma payının “satımı”, aslında payın fona iade edilerek paraya çevrilmesidir. Yatırımcı payını bankaya ya da başka bir yatırımcıya satmaz; fona geri verir ve karşılığını fondan alır. Bir satım talimatının izlediği yol şu aşamalardan oluşur:

1. Talimatın bankaya verilmesi. Yatırımcı talimatını bankanın şubesinden, internet şubesinden veya mobil uygulamasından verir. Rehber'in 6.8/f bölümüne göre yatırımcı emirlerinin dağıtım kuruluşlarına iletiminde yatırım kuruluşlarının merkez ve şubeleri ile internet şubelerinin kullanılması zorunludur; ATM ve mobil uygulamalar üzerinden de platforma emir iletilebilir. Banka, telefonla alınan emirlerin ses kaydını, elektronik ortamda alınan emirlerde ise tarih, zaman, müşteri bazında IP numarası ve emri veren kaynağı gösteren log kayıtlarını tutmak zorundadır (III-45.1 m. 8/2).
2. Talimatın TEFAS'a iletilmesi. Banka, fon dağıtım kuruluşu sıfatıyla talimatı Takasbank ekranlarından veya web servis üzerinden platforma iletir. Talimatlar müşteri bazında iletilir; adına talimat girilen müşteri hesabının MKK sisteminde tanımlı ve işlem yapabilir nitelikte olması gerekir (Uygulama Esasları m. 16/1, m. 16/5). Satım talimatları yalnızca adet üzerinden iletilebilir (m. 21/1).
3. Eşleşme ve bloke. Talimat sisteme girildiği anda MKK sisteminde ilgili müşteri hesabında yeterli fon payı varsa paylar bloke edilerek talimat eşleştirilir (m. 21/7). Yani yatırımcı talimat verdikten sonra payları hâlâ kendi MKK hesabındadır, ancak blokelidir. Satış talimatları için dağıtım kuruluşundan limit veya teminat aranmaz (m. 20/3).
4. Fiyatın belirlenmesi. Para piyasası fonları ile kısa vadeli borçlanma araçları fonları dışındaki fonlarda emir, verildiği andaki fiyattan değil, emrin verilmesini takip eden ilk hesaplamada bulunacak pay fiyatı üzerinden yerine getirilir (III-52.1 m. 14/5). Uygulamada “ileri fiyatlama” denilen bu kural nedeniyle yatırımcı, talimat verirken satış fiyatını bilemez. Platformda ileri valörlü işlemlerin gerçekleştirilmesinde “fiyat valörü” tarihindeki fon payı fiyatı dikkate alınır; sistemde fiyat bilgisi olmayan fonlar için talimat girişine ve işlem gerçekleşmesine izin verilmez (Uygulama Esasları m. 14/3–4).
5. Valörün işlemesi. Talimatın hangi günün fiyatına ve hangi ödeme gününe tabi olacağını valör atlatma saati belirler. Bu saat platformda tam iş günlerinde 13.30'dur; bu saatten sonra iletilen talimat bir sonraki iş gününe ötelenir. Paranın talimattan kaç iş günü sonra ödeneceği ise fonun izahnamesinde ve yatırımcı bilgi formunda yazılıdır; operatör üye bu süreyi platforma “kısıt” olarak tanımlar ve kısıtların izahnameye uygunluğundan kurucu sorumludur (m. 12, m. 13/1).
6. Valör günü takas. Eşleşerek sistemde bekleyen talimatların TL tutarları valör gününde saat 14.00 itibarıyla raporlanır; platform üyeleri işlem tutarları kadar borçlandırılır veya alacaklandırılır (m. 21/12). Satım talimatında borçlu taraf fonun operatör üyesidir; TL yükümlülüğünü saat 15.00'e kadar “TEFAS Nakit Borç Kapatma Hesabı”na yatırması gerekir (m. 22/3). Yeni düzenlemede üyelerin alacak ve borçları kural olarak netleştirmeye tabi tutulmaz; her talimatın nakdi ve payı ayrı ayrı izlenir (m. 22/2, m. 22/9).
7. Nakdin yatırımcıya ulaşması. Operatör üye borcunu kapattıkça nakit, alacaklı olan dağıtım kuruluşuna aktarılır ve talimata konu fon payları yatırımcının hesabından çıkar (m. 22/9). Banka, kendisine ulaşan tutarı müşterisinin hesabına geçirir.
8. Fonun ödeyememesi hâli. Operatör üye valör tarihinde saat 15.00 itibarıyla TL yükümlülüğünü yerine getirmezse ihbara gerek kalmaksızın temerrüde düşer (m. 23/1). Bu durumda fon payı aktarımı gerçekleştirilmez; ilgili talimatın nakdi yükümlülüğü tamamlanana kadar fon payları yatırımcı hesabında blokede kalmaya devam eder (m. 23/4-b). Bir ay içinde üç farklı iş gününde temerrüde düşen operatörün ilgili fonlarının TEFAS üzerinden satışı durdurulur ve Kurul'a bilgi verilir (m. 10/2-b).

Tablodaki saatler platformun genel çalışma saatleridir. Genel çalışma saatleri içinde kalmak ve Takasbank sistemine tanımlanmış olmak kaydıyla kurucu veya operatör üye, ilgili fonun alım satım işlemleri için farklı işlem saatleri belirleyebilir (m. 12/3). Bu nedenle bir fonun kesin saatleri için o fonun izahnamesine ve yatırımcı bilgi formuna bakılmalıdır; banka da müşterisine bu belgelerdeki saatleri doğru aktarmakla yükümlüdür.

Satım talimatında parayı kim öder? Takasbank ve bankanın konumu

Fon uyuşmazlıklarında en sık yanlış anlaşılan nokta budur. TEFAS'ta takasın tamamlanacağına dair bir kurum garantisi bulunmaz; platform, üyelerin birbirine karşı yükümlülüklerini yerine getirmesine dayanır. Uygulama Esasları bu konuyu açık bir dille düzenlemiştir:

Bu hükümler birlikte okunduğunda üç sonuç ortaya çıkar. Birincisi, satım talimatında nakit yükümlüsü fonun operatör üyesidir; Uygulama Esasları'na göre platformda işlem gören fona ilişkin tüm iş ve işlemlerin kurucu tarafından yerine getirilmesi esastır ve kurucu dışında bir kurum operatör üye tayin edilmişse onun işlemlerinden doğan sorumluluk müteselsilen kurucuya da aittir (m. 9/1–2). İkincisi, alım talimatlarında dağıtım kuruluşundan teminat aranırken satış tarafında fonun ödeme yükümlülüğü için teminat alınmaz; fon ödeyemezse dağıtım kuruluşuna, dolayısıyla yatırımcıya para aktarılamaz. Üçüncüsü, Takasbank ödemeyi garanti etmez.

Bu tablo, bankanın “ben yalnızca aracıyım” savunmasının hukuki zeminini oluşturur; ancak savunmanın kapsamı sınırlıdır. Banka, fonun ödeyeceği parayı kendi kasasından ödemeyi taahhüt etmiş değildir; buna karşılık kendi müşterisine karşı üstlendiği borçlar bakımından tam anlamıyla sorumludur. Sermaye piyasası mevzuatı da bu ayrımı benimser: alım satım aracılığı faaliyetine birden fazla yatırım kuruluşunun dâhil olması durumunda, her biri kendi yerine getirdiği işlemlerden dolayı genel hükümler çerçevesinde sorumludur (III-37.1 m. 31/1). Aşağıda önce güncel olayı, sonra bankanın kendi borçlarını ve bunların ihlalinin sonuçlarını ele alıyoruz.

Eylül 2026'da Ne Oldu? SPK Kararlarıyla Kronoloji

Aşağıdaki kronoloji yalnızca Sermaye Piyasası Kurulu'nun kendi bültenlerine ve basın duyurularına dayanmaktadır. Hakkında tedbir uygulanan kuruluşların ve soruşturulan kişilerin adlarına yer verilmemiştir; tasfiye kararı bir idari tedbirdir ve hiç kimse hakkında kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmadıkça suçluluk sonucu çıkarılamaz. Süreç devam ettiğinden tablo, 5 Ekim 2026 tarihi itibarıyla yayımlanmış kararları yansıtır.

SPK, 18 Eylül 2026 tarihli açıklamasında Rehber değişikliğinin amacını şu sözlerle ortaya koymuştur: Rehber, “yatırım fonu sektöründe, özellikle para piyasası fonları ile hisse senedi serbest fonların, ilişkili taraflar arasında teminatsız borçlanma ve Borsa’da olağandışı fiyat hareketleri yoluyla oluşturdukları sistemik riskin finansal istikrara etkisini önlemek için hayata geçirilmiştir.” Aynı açıklamada, sürecin başında Türkiye Sermaye Piyasaları Birliği ve Takasbank tarafından TEFAS Uygulama Esasları'nın “mevcut netleştirme, takas ve alacak dağıtım esaslarının” Rehber'in yayımlanmasından önce kapsamlı şekilde değiştirilmesinin talep edildiği de belirtilmiştir. Yukarıda anlattığımız, alacak ve borçların netleştirilmediği ve fonun ödeme yükümlülüğünün fon bazında izlendiği yapı bu değişikliğin sonucudur.

Tasfiye nasıl yürüyor? Kurul Bülteni 2026/61

Tasfiyenin usulü, 17.09.2026 tarihli ve 2026/61 sayılı Kurul Bülteni'nde dokuz madde hâlinde düzenlenmiştir. Yatırımcının alacağı tutarı ve ödeme sırasını belirleyen hükümler şunlardır:

A/8 maddesindeki üç aylık süre, Kurul Karar Organı'nın 20.09.2026 tarihli ve 59/1710 sayılı kararıyla altı ay olarak değiştirilmiştir. SPK, 21 Eylül 2026 tarihli duyurusunda bu sürenin tasfiyenin mutlaka altı ay süreceği anlamına gelmediğini, koşullara bağlı olarak daha erken tamamlanabileceğini belirtmiştir. Bültenin A/1 maddesinde ise tasfiyeyi yürüten bankaların, fon kurucusuna mevzuatla yüklenmiş bulunan ve tasfiye işlemlerinin yürütülmesi için zorunlu olan iş ve işlemleri yerine getirmeye yetkili oldukları ve portföy saklama kuruluşu olmaktan kaynaklanan görev ve sorumluluklarının saklı olduğu ifade edilmiştir.

16 ve 17 Eylül 2026'da verilen talimatların akıbeti

Tasfiye kararından hemen önce satım talimatı veren yatırımcılar bakımından belirleyici metin, SPK'nın 28 Eylül 2026 tarihli basın duyurusudur. Duyurunun ilgili bölümü aynen şöyledir:

Dikkat: SPK'nın 28 Eylül 2026 tarihli duyurusu, 16 Eylül ve öncesinde iletilip gerçekleşmeyen talimatların “tasfiye kapsamında” olduğunu A/6 hükmüne atıfla belirtmekte; ancak bu grup için öncelikli ödemenin nasıl uygulanacağını ayrıca açıklamamaktadır. Somut talimatınızın hangi gruba girdiği, bankanızın ve tasfiyeyi yürüten bankanın yazılı cevabıyla netleştirilmelidir.

Ara ödeme

Kurul Karar Organı'nın 30.09.2026 tarihli ve 64/1775 sayılı kararıyla, yedi kurucudan dördünün fonları bakımından genel tasfiye esaslarına ek bir usul getirilmiştir. Karara göre mutabakatı tamamlanmış tüm katılma payı sahiplerine, tasfiye sonucunda hak kazanacakları ödemeye mahsuben ara ödeme yapılacak; ara ödemeye esas tutarda MKK tarafından hesaplanacak “net yatırım tutarı” dikkate alınacak; net yatırım tutarı 1 milyon TL'nin altında olanlar için bu tutar, üzerinde olanlar için en fazla 1 milyon TL esas alınacak; uygulama para piyasası fonlarından başlayacak ve ara ödeme karşılığı katılma payı iadesi yapılmayacak, iade işlemleri nihai tasfiye ödemeleri sırasında gerçekleştirilecektir. SPK'nın 1 Ekim 2026 tarihli duyurusunda, her bir yatırımcıya her bir fon için ayrı ayrı olmak üzere ödenecek ara ödeme tutarının 1 milyon TL'yi aşmayacağı belirtilmiştir.

Ara ödeme, yatırımcının tazminat talebi bakımından iki sonuç doğurur. İlki, zararın henüz kesinleşmediğidir: nihai tasfiye ödemesi yapılmadan fondan ne kadar tahsil edileceği bilinemez. İkincisi, bankaya yöneltilecek bir tazminat talebinde fondan tahsil edilen ve edilecek tutarların zarardan düşüleceğidir; aynı zararın hem fondan hem bankadan tahsili mümkün değildir.

Banka Fon Zararından Sorumlu mu?

Sermaye piyasası aracına yatırım, doğası gereği risk içerir ve bu risk yatırımcıya aittir. Bankanın sorumluluğu, fonun zarar etmesinden değil, bankanın kendi borcunu hiç veya gereği gibi ifa etmemesinden doğar. Hukuki dayanak üç katmanlıdır: Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri, sermaye piyasası mevzuatının yatırım kuruluşlarına yüklediği özel yükümlülükler ve Yargıtay'ın bankaları “güven kurumu” sayan yerleşik içtihadı.

Banka, fon katılma payı alım satımına aracılık ederken sermaye piyasası mevzuatı bakımından “yatırım kuruluşu”dur; dolayısıyla yukarıdaki Tebliğ hükmü bankalar için de geçerlidir. Tacir sıfatıyla ayrıca, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek zorundadır (6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 18/2).

Yargıtay ve bölge adliye mahkemelerine göre banka “güven kurumu”dur

Yargı kararlarında bankaların özen borcu, sıradan bir vekilin özen borcundan daha ağır kabul edilmektedir. Bu yaklaşımın fon satışına uygulandığı en açık örneklerden biri, bankanın müşterisine yabancı yatırım fonları sattığı ve müşterinin zarar ettiği bir uyuşmazlıkta İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin verdiği karardır:

"Bankacılık hizmetleri sözleşmeleri, hukuki nitelikleri itibariyle vekalet benzeri isimsiz sözleşme ya da vekalet sözleşmesi niteliğinde olup, TBK'nın 506/2 maddesi gereği, vekil (banka) üstlendiği hizmetleri, vekalet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür. Bankalar gibi, devletten aldıkları imtiyazla hizmet veren kurumların, ortalama bir vekilin göstermesi gereken özenden daha yüksek derecede özen göstermesi gerekmekte olup, bankalar hafif kusurlarından dahi sorumludur. Banka ancak, özen borcunu ihlali sayılan kusurlu fiili bulunmadığını ispat ederek sorumluluktan kurtulabilecektir."— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 11.05.2023, E. 2020/1284, K. 2023/818

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi de bankanın müşteri talimatına aykırı işlem yaptığı bir olayda aynı ilkeyi adam çalıştıranın sorumluluğuyla birlikte ifade etmiş ve bankanın yalnızca kısmen sorumlu tutulmasını bozma nedeni saymıştır:

"Bankalar birer güven ve itimat kurumlarıdır. Davalı banka kendisine verilen talimata aykırı olarak, talimatta belirtilen kişiden başka bir kişiye ödeme yapmış ve bu şekilde davacının zarara uğramasına sebebiyet vermiştir. Bankalar adam çalıştıran sıfatı ile de sorumludurlar (BK. m. 55;TBK. m. 66). Adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlali ile meydana gelen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir."— Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, 28.05.2015, E. 2014/19941, K. 2015/7813 (hüküm davacı yararına bozulmuştur)

Bu iki karar birlikte okunduğunda ispat düzeni de ortaya çıkar: müşteri zararı ve bankanın borca aykırı davranışını ortaya koyar; banka, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat ederek sorumluluktan kurtulabilir. Aşağıda, fon uyuşmazlıklarında bankanın sorumluluğunu doğuran altı tipik durumu ayrı ayrı inceliyoruz.

Bankanın Tazminat Sorumluluğunu Doğuran Altı Durum

1. Risklerin bildirilmemesi ve aydınlatma yükümlülüğünün ihlali

Banka, müşterisine fon satmadan önce iki ayrı bildirim yapmak zorundadır: çerçeve sözleşme imzalanmadan önce genel risk bildirimi ve işleme konu ürünün kendine özgü risklerine ilişkin bildirim. Bu bildirimlerin yapıldığını ispat yükü de bankadadır.

Maddenin üçüncü fıkrasındaki “likidite riski” ibaresi, Eylül 2026 olayları bakımından özel önem taşır: bir fonun iade talimatlarını zamanında karşılayamama ihtimali tam olarak budur. Bankanın, müşterisine sattığı fonun likidite riskini genel ve muğlak ifadelerle değil, somut biçimde anlatmış olması gerekir. Fonun kendisine ilişkin bilgilerin doğruluğundan ise kurucu sorumludur: yatırımcı bilgi formunun içtüzük ve izahname ile tutarlılığından, içeriğinin doğruluğundan, güncelliğinin sağlanmasından ve formdaki yanlış, yanıltıcı veya eksik bilgilerden kaynaklanan zararlardan kurucu sorumlu tutulmuştur (III-52.1 m. 12/1).

Yukarıda aktardığımız İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararında, bankanın müşterisine sattığı yabancı yatırım fonları bakımından bilgilendirmede gerekli özeni göstermediği kabul edilmiş; ancak müşteri de tüm talimatları imzaladığı ve uzun süre hiçbir hukuki yola başvurmadığı için kusurlu bulunmuştur:

"Davacı tarafça, 2007 yılından 2012 yılına kadar davalı bankaya 24 adet yatırım fonu alış/satış talimatı, 10 adet alış ve 15 adet satış işlemi talimatı verdiği, bütün talimatlarda imzasının bulunduğu ve aradan geçen süreç içerisinde herhangi bir talep ve dava hakkını kullanmadığı, davalının ise TBK ve TTK hükümleri çerçevesinde müşteri olan davacının alım-satım kararında etkili olacak bilgilendirmede gerektiği özeni göstermediği anlaşıldığından her iki tarafın %50 kusurlu olduğu gerekçesi kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir."— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 11.05.2023, E. 2020/1284, K. 2023/818 (her iki tarafın istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir)

Aynı dosyada alınan bilirkişi raporlarında, bankaya izahnamenin gönderilmiş olmasının tek başına yatırımcının bilgilendirilmesi için yeterli olmadığı ve bankayı sorumluluktan kurtaran tek taraflı sorumsuzluk kayıtlarının güven kurumu konumundaki banka lehine kendiliğinden sonuç doğurmayacağı da belirtilmiştir. Türk Borçlar Kanunu da aynı sonuca varır: uzmanlığı gerektiren bir hizmet ancak kanun veya yetkili makamlar tarafından verilen izinle yürütülebiliyorsa, borçlunun yardımcı kişilerin fiillerinden sorumlu olmayacağına ilişkin anlaşma kesin olarak hükümsüzdür (TBK m. 116/3).

2. Uygunluk değerlendirmesi: fonlardaki istisna ve ispat yükü

Uygunluk testi, pazarlanan ürünün müşteriye uygun olup olmadığını anlamak için müşterinin bilgi ve tecrübesinin ölçülmesidir. Yatırım fonu katılma payları bakımından Tebliğ önemli bir istisna tanımıştır; ancak bu istisnanın şartları dardır ve ispatı bankaya aittir.

Hükmün yatırımcı açısından anlamı şudur: banka, fon katılma payı için uygunluk testi yapmadığını savunuyorsa iki şeyi birlikte ispatlamalıdır; ürünün müşterinin kendi talebi doğrultusunda sunulduğunu ve müşterinin, bankanın uygunluk testi yapmakla yükümlü olmadığı konusunda bilgilendirildiğini. Fonu müşteriye banka önermişse, yani ürün “müşteri tarafından talep edilen” değil “yatırım kuruluşu tarafından pazarlanan” bir ürünse, istisnanın ilk şartı gerçekleşmez. Test yapılmış ve ürün müşteriye uygun bulunmamışsa, banka o ürüne yönelik bire bir tavsiyede bulunamaz.

Serbest fonlarda ek bir kontrol daha vardır. Serbest fonların katılma payları yalnızca nitelikli yatırımcılara satılabilir; satışı yapacak kuruluş, yatırımcının nitelikli yatırımcı vasfını taşıdığına dair bilgi ve belgeleri temin etmek ve satışın yeterli bilgi ve deneyime sahip personel tarafından yapılmasını sağlamak zorundadır (III-52.1 m. 25/4). TEFAS'ta işlem gören serbest fonlarda dağıtım kuruluşu, işlemden önce yatırımcının MKK nezdinde nitelikli yatırımcı olarak tanımlandığını kontrol etmekle yükümlüdür (Rehber, bölüm 6.8/ğ). Nitelikli yatırımcı olmayan bir kişiye serbest fon satılmışsa, bu başlı başına bankanın sorumluluğunu gündeme getiren bir mevzuata aykırılıktır.

3. Yönlendirme, getiri vaadi ve çıkar çatışmasının açıklanmaması

Bankanın müşterisine belirli bir fonu önermesi kural olarak yasak değildir. Sermaye piyasası mevzuatı, TEFAS'ta işlem gören fonlarla ilgili olarak müşterinin risk ve getiri tercihlerine göre verilen yönlendirici yorum ve tavsiyeleri yatırım danışmanlığı kapsamı dışında tutmuş; ancak bu tavsiyelerin uyması gereken kuralları da açıkça belirlemiştir.

Reklam ve duyurular için de benzer bir sınır vardır: yatırım kuruluşları yalan, yanlış veya yanıltıcı bilgilere dayalı ve müşterilerin tecrübe veya bilgi noksanlıklarını istismar edici yayın, ilan, duyuru ve reklam yapamaz; mevzuatın imkân verdiği hâller dışında mutlak getiri veya zarara karşı garanti taahhüdünde bulunamaz; bu esaslar müşterilere yönelik bire bir tanıtım ve bilgilendirmelerde de geçerlidir (III-39.1 m. 41/1, 2, 6).

Bu hükümler ışığında, bir fon zararında bankanın yönlendirmesinin hukuka uygun olup olmadığı şu sorularla denetlenir: Banka çalışanı müşteriye belirli bir getiri vaat etti mi? Fonu “en güvenli”, “en çok kazandıran” gibi abartılı ifadelerle mi tanıttı? Geçmiş getiriyi, gelecekte de sağlanacak bir getiri gibi mi sundu? Bankanın o fonun satışından elde ettiği komisyonu, özellikle kurucuyla arasında özel bir pazarlama anlaşması varsa, müşteriye açıkladı mı? Bu soruların cevabı, telefon ses kayıtları, mesajlaşma ve e-posta yazışmaları ile mobil uygulama ekran görüntüleriyle ortaya konur.

Yönlendirme, tavsiye sınırını aşıp müşteri adına karar vermeye dönüştüğünde sorumluluk daha da ağırlaşır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin onadığı bir bölge adliye mahkemesi kararında, risk bildirim formu imzalanmış olmasına rağmen, bütün yatırım kararlarının banka çalışanı tarafından verildiği ve müşterinin hesap bakiyesi hakkında yanlış bilgilendirildiği olayda banka zararın %60'ından sorumlu tutulmuştur:

"(...) hisse senedi alma- satma kararının yatırımcı tarafından verilmesi halinde, Sermaye Piyasası İşlemleri Risk Bildirim Formunu imzaladığı da dikkate alınarak, bu yatırım kararı nedeniyle (hisse senedinin değer kaybetmesi üzerine) oluşacak zarara da yatırımcının katlanmasının doğal olduğu, dava konusu olayda ise, bütün yatırım kararlarının davalı banka çalışanı tarafından verilmiş ve uygulanmış olduğundan davalı bankanın verdiği hizmetin, sermaye piyasası aracı alım- satımına aracılık faaliyeti değil, portföy yöneticiliği faaliyeti olduğu dikkate alındığında, davacının hesap bakiyesi hakkında yanlış bilgilendirilmiş olması nedeniyle davacıda oluşan güvenin devamı sağlanarak davacının başka bir kurumla çalışması engellendiğinden davalı banka gerçekleşen zarardan sorumlu olduğu (...)"— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 23.03.2022, E. 2020/2384, K. 2022/2316 (kararda aktarılan ve onanan bölge adliye mahkemesi gerekçesi)

Bu karar iki yönüyle öğreticidir. Bir yandan, yatırım kararını yatırımcının kendisi vermişse değer kaybından doğan zarara yatırımcının katlanacağı ilkesini teyit eder. Diğer yandan, risk bildirim formunun imzalanmış olmasının, bankanın mesleki özen borcuna aykırı davranışlarını örtmediğini gösterir; aynı kararda müşteri, tasarruflarını yönlendirmeden önce araştırma yapmadığı için %40 oranında kusurlu sayılmıştır.

4. Talimatın hiç veya geç iletilmesi

Fon uyuşmazlıklarında bankanın en somut borcu, müşterinin talimatını zamanında ve doğru biçimde platforma iletmektir. Vekil, vekâlet verenin açık talimatına uymakla yükümlüdür (TBK m. 505). Sermaye piyasası mevzuatı bu borcu şöyle somutlaştırır:

Bankalar da yatırım hizmet ve faaliyetleriyle sınırlı olarak bu Tebliğ'deki belge ve kayıt düzenine uymak zorundadır (III-45.1 m. 31). Hükmün dördüncü fıkrası, “talimat verdim ama işleme alınmadı” diyen yatırımcı için kritik önemdedir: emri verdiğini yatırımcı ispatlayacaktır. Mobil uygulamadan verilen talimatta işlem onay ekranının görüntüsü, bankanın gönderdiği bildirim ve e-posta, şubeden verilen talimatta imzalı talimat örneği, telefonla verilen talimatta ise arama kaydı bu ispatın araçlarıdır. Bankanın kendi log kayıtlarını tutma yükümlülüğü bulunduğundan (m. 8/2), bu kayıtların mahkeme aracılığıyla getirtilmesi de istenebilir. Çerçeve sözleşmelerde emirlerin ispatının müşteriye yüklenmesine ilişkin hükümlere yer verilemeyeceği de unutulmamalıdır (III-39.1 m. 26/5).

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2025 tarihli kararı, fondan çıkış talebinin banka çalışanı tarafından geciktirilmesinin doğrudan tazminat sonucu doğurduğunu göstermektedir. Olayda müşteri, bireysel portföy yönetimi sözleşmesi kapsamında bir fonda bulunan parasının mevduat hesabına aktarılmasını telefonla istemiş; banka çalışanı çıkış için gereken yazılı beyana ilişkin e-postayı göndereceğini söylemiş, ancak geciktirmiştir. İlk derece mahkemesi yazılı talimat bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiş; bölge adliye mahkemesi bu kararı kaldırmış ve Yargıtay kararı onamıştır:

"(...) davacının 25.07.2018 tarihinde kesin olarak çıkmak istediğini beyan ettiği halde davalı banka çalışanının çıkmaya yönelik olarak sözleşme kapsamında davalı bankaya sunması gereken yazılı beyana ilişkin e-maili davacıya göndereceğini söylemesine rağmen gönderme işini geciktirdiği, davacının da bu gecikmeye rağmen bankaya herhangi bir ihtar veya uyarı göndermediği, davalı bankaya bizzat müracaat etmediği, sistemden kendisine gelen e-mail doğrultusunda 13.08.2018 tarihinde çıkma yönünde yazılı beyanda bulunduğu, çıkma işleminin 16.08.2018 tarihi itibariyle gerçekleştirildiği, bu haliyle 89.628,67 USD zarardan davacı ve davalı bankanın dosyaya sunulan bilirkişi raporlarının aksine eşit oranda kusurları bulunduğu, davalı bankanın kusuruna isabet eden zarar miktarı bulunan 44.814,33 USD'nin davalı bankadan tahsili gerektiği (...)"— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 28.05.2025, E. 2024/5013, K. 2025/3807 (kararda aktarılan ve onanan bölge adliye mahkemesi gerekçesi)

Karardan iki pratik sonuç çıkar. Banka, sözleşmede yazılı talimat şartı bulunsa dahi, müşterinin açık çıkış iradesini bildirdiği andan itibaren süreci geciktirmemekle yükümlüdür. Müşteri ise gecikmeyi fark ettiğinde sessiz kalmamalı, yazılı ihtarda bulunmalı veya şubeye bizzat başvurmalıdır; aksi hâlde zararın yarısı kendi üzerinde kalabilir.

Eylül 2026 talimatları bakımından değerlendirme: SPK'nın duyurusuna göre 17 Eylül 2026 günü ilgili fonlar için TEFAS'a iletilen talimatlar, Kurul kararının gereği olarak platform tarafından iptal edilmiştir. Bu iptal bankanın bir işlemi değildir; dolayısıyla salt bu iptal nedeniyle bankanın borcuna aykırı davrandığı söylenemez. Buna karşılık, yatırımcının 16 Eylül 2026 günü valör atlatma saatinden önce veya daha önceki günlerde bankaya verdiği bir talimatın, bankanın kendi sisteminde bekletilmesi, hatalı girilmesi ya da hiç iletilmemesi nedeniyle platforma ulaşmamış olması hâlinde durum farklıdır: bu takdirde yatırımcı, talimatı zamanında iletilseydi içinde bulunacağı durum ile fiilen içinde bulunduğu durum arasındaki farkı, bankanın borca aykırılığından doğan zarar olarak talep edebilir. Bu iddianın ispatı, talimatın bankaya ulaştığı an ile bankanın platforma iletim anını gösteren kayıtlara bağlıdır.

5. Banka çalışanının “fon işlemi” bahanesiyle yaptığı suistimal

Kamuoyunda “fon dolandırıcılığı” denildiğinde akla gelen bir diğer olay tipi, banka çalışanının müşterinin güvenini kötüye kullanmasıdır: “fon alım satımında kullanılacak” denilerek imzalı boş dekont alınması, yüksek getirili “özel fon” vaadiyle paranın çalışanın yönlendirdiği hesaba aktarılması veya müşteri hesabındaki fonun bozdurulup paranın çekilmesi. Bu hâllerde bankanın sorumluluğu iki ayrı hükme dayanır.

İki hüküm arasındaki fark, bankaya tanınan kurtuluş imkânındadır. Madde 66'da adam çalıştıran gerekli özeni gösterdiğini ispat ederek sorumluluktan kurtulabilir; madde 116'da ise böyle bir kurtuluş kanıtı yoktur. Banka ile müşteri arasında bir sözleşme ilişkisi bulunduğundan, Yargıtay bu tür olaylarda ikinci hükmü esas almaktadır. Fon satış işleminde kullanılmak üzere imzalanarak verilen boş fişin banka personelince para çekmek için kullanıldığı bir olayda, ilk derece mahkemesi müşterinin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davayı reddetmiş; Yargıtay bu kararı bozmuştur:

"Davacı tarafça, fon satış işleminde kullanılmak üzere imzalanarak verilen boş fişin banka personelinin suistimali neticesi para çekilmiş gibi kullanıldığı iddia edilmekte olup, mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Her ne kadar mahkemece zararın oluşmasında bankaya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığından bahisle dava reddedilmiş ise de, davalı bankanın çalıştırdığı kişilerin seçiminde gerekli özeni göstermesi, şube içi denetim yolları ile personelini ve işlemlerini denetlemesi gerekir. Oysa dosya arasındaki idari soruşturma raporuna göre, banka personeli bir kısım mudi hesapları üzerindeki usulsüz işlemler ile toplamda 263.241,30 TL ve 40.000 USD'yi zimmetine geçirmiştir. Bankalar, mülga Borçlar Kanunu'nun 99/2. maddesi uyarınca hafif kusurlarından bile sorumlu olup, çalışanı tarafından verilen zarardan dolayı müşterilerine karşı yine mülga Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi uyarınca sorumludur. Bu itibarla davanın kabulüne karar vermek gerekirken, boş fişe imza atılması nedeniyle bankanın sorumlu olmadığı yönündeki gerekçe doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir."— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 11.09.2013, E. 2012/17283, K. 2013/15399 (oybirliği)

Kararda anılan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 100. maddesinin karşılığı, bugün yürürlükteki TBK m. 116'dır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi aynı ilkeyi daha önceki bir kararında, banka çalışanının hesabına gönderilen paranın zimmete geçirildiği olayda şöyle açıklamış ve müşteriye müterafik kusur yükleyen kararı bozmuştur:

"Esasen, bankaların mudi ile olan sözleşme ilişkilerini, çalıştırdığı kişiler aracılığı ile yapması, diğer anlatımla, mudi ile çalışan arasında BK'nun 55. maddesinde olduğu gibi haksız eylem ilişkisi bulunmaması nedeniyle, bankalar, BK'nun kurtuluş kanıtı öngörmeyen 100. maddesine göre sorumlu olup, aynı Kanun’un 99/2. maddesi, 100/son maddesindeki kurtuluşu hafif kusurlar için dahi kaldırmaktadır."— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 01.02.2011, E. 2009/7753, K. 2011/1012 (oybirliği)

Daha yakın tarihli bir örnekte, müşterisini altına endeksli bir likit fona yönlendiren ve “fon alım satımında kullanılacağı” gerekçesiyle imzalı boş dekontlar alan banka çalışanının müşterinin parasını zimmetine geçirdiği olayda, bankanın davadan önce ödediği tutar düşüldükten sonra kalan zararın bankadan tahsiline ilişkin karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce 27.03.2024 tarihinde onanmıştır (E. 2023/5455, K. 2024/2521). Bu dosyada ceza mahkemesinin kesinleşen mahkûmiyet kararında tespit edilen maddi olgular hukuk mahkemesince esas alınmıştır; çalışan hakkındaki ceza dosyasının takibi, tazminat davasının ispatı bakımından da belirleyicidir.

6. Hesaptaki fonların üçüncü kişilerce bozdurulması

Üçüncü olay tipinde yatırımcı hiçbir talimat vermemiştir; hesabına internet veya mobil bankacılık üzerinden erişen kişiler fonları bozdurmuş ve parayı başka hesaplara aktarmıştır. Yargıtay, bu olaylarda sahtecilik işleminin bankaya karşı gerçekleştiğini ve sistemi kuran bankanın güvenlik zafiyetinden sorumlu olduğunu kabul etmektedir. Müşterinin hesabından internet üzerinden fon satışı yapılarak paranın EFT yoluyla başka hesaplara aktarıldığı bir olayda Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, bankanın sorumluluğuna ilişkin ilk derece mahkemesi kabulüne yönelik tüm temyiz itirazlarını reddetmiş, bankanın karar düzeltme istemi de reddedilmiştir:

"Mahkemece, internet bankacılığı işlemleri yapılmasını sağlayan bankanın sistem hazırlayıcısı, işleticisi ve hakimi konumunda olması nedeniyle bu sistemdeki tüm eksiklik ve kusurlardan sorumlu olduğu, olayda davalı GSM şirketinin ve davacının kusurunun bulunmadığı, davalı bankanın etkin güvenlik önlemlerini almayarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği (...) gerekçesiyle davalı banka yönünden davanın kısmen kabulü ile 29.900,00 TL maddi tazminatın (...) tahsiline, diğer davalı aleyhine açılan davanın ve manevi tazminat talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 günlü ilamıyla davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek hüküm faiz yönünden davacı yararına bozulmuştur."— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.10.2012, E. 2012/10360, K. 2012/15156 (karar düzeltme isteminin reddi)

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 27.02.2025 tarihli kararı, bu sorumluluğun yalnızca mevduatı değil yatırım araçlarını da kapsadığını ve müşterinin kusurunu ispat yükünün bankada olduğunu açıkça ifade etmektedir:

"İnternet ve mobil bankacılık sistemini kurup hizmete sunan banka, mudinin kastı, kötüniyeti ve suç sayılır eylemini kanıtlayamadığı sürece kendisine emanet edilen paradan (ve diğer yatırım araçlarından) güven kuruluşu vasfı nedeniyle sorumludur. Bu sorumluluk, olağan sebep sorumluluğu mahiyetinde olmakla, banka gerekli özeni göstermiş olsa bile zararın gerçekleşeceğini ispat etmesi halinde, sorumluluktan kurtulabilir. Dava hesap sahibinin zararın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunu ispat yükü davalı bankadadır (...)"— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, 27.02.2025, E. 2022/1304, K. 2025/316

Bu olay tipinde ceza soruşturması ile hukuk davası birlikte yürütülmelidir. Paranın aktarıldığı hesabın askıya alınması ve elkoyma için ilk saatlerde yapılması gerekenler CMK m. 128/A yazımızda, sahte yatırım platformlarına ilişkin deliller ise Forex Dolandırıcılığı yazımızda ayrıntılı olarak anlatılmıştır.

Bankanın Sorumlu Olmadığı Hâller ve Müterafik Kusur

Dürüst bir hukuki değerlendirme, bankanın sorumlu tutulmadığı durumları da ortaya koymalıdır. Yargı kararlarında banka aleyhine açılan fon ve sermaye piyasası davalarının reddedildiği veya tazminatın önemli ölçüde indirildiği başlıca hâller şunlardır.

Yatırım kararını yatırımcı vermiş ve riskler bildirilmişse: Yukarıda aktardığımız 23.03.2022 tarihli kararda belirtildiği üzere, alım satım kararının yatırımcı tarafından verilmesi ve risk bildirim formunun imzalanmış olması hâlinde değer kaybından doğan zarara yatırımcı katlanır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, banka çalışanının anapara kaybı olmayacağını söyleyerek kendisini yönlendirdiğini ileri süren müşterinin açtığı bir davada, ilk derece mahkemesinin çerçeve sözleşme ve risk bildirim formu bulunmadığı gerekçesiyle verdiği kabul kararını bozmuş; bozma gerekçesi daha sonra şöyle özetlenmiştir:

"Dairemizin 04.02.2020 tarih, 2019/1954 E. ve 2020/907 K. sayılı kararıyla, dava konusu uyuşmazlığın 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun (2499 sayılı Kanun) mevzuatına tabi olduğu, kanunun işaret ettiği tebliğlere göre davalı bankanın, anılan işlemlerden önce düzenlemesi gereken çerçeve sözleşme ile risk bildirim formunun somut olayda bulunmadığı, alım talimatının ürün adı, vade ve cins gibi bilgilerden yoksun olduğu, bu nedenle bankanın aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmeden işlem yaptığı ve bu işlem nedeniyle doğan zarardan sorumlu olduğu ancak, davacı tarafından imzalanan alış talimatında, ürün adının “121T2D” olarak yazıldığı, ayrıca altında 6 bent halinde işlem risklerinin belirtildiği, aynı şekilde satış talimatında da risklerin hatırlatıldığı, anapara kaybı riskinin de hatırlatılan risklerden olduğu; yine taraflar arasında imzalanan bireysel müşteri sözleşmesinin 57 nci maddesinden de davacının davalıyı sermaye piyasası işlemleri için yetkilendirdiği, davacının gerekli risk bildirimini aldığı, dosya içerisinde mevcut davalının delilleri arasındaki davacı hesap ekstresinde de tahvil alımının açıkça yazılı olduğu, davacının anılan işlemden sonra işlemler yaptığı ve yapılan işlemin riski alış talimatıyla açıklanan işleme uygun olduğu da gözetilerek davanın reddi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur."— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 24.05.2023, E. 2022/3927, K. 2023/3251 (bozmaya uyularak verilen ret kararı onanmıştır)

Bu karar, banka aleyhine dava açmayı düşünen yatırımcı için önemli bir uyarıdır: imzalanan alım talimatının üzerinde riskler, özellikle anapara kaybı riski açıkça yazılıysa ve yatırımcı işlemden sonra hesabını takip edip başka işlemler yapmışsa, “bana söylenmedi” savunmasının kabul görmesi zorlaşır. Dava öncesinde bankadan, imzalanan veya elektronik olarak onaylanan tüm talimat ve formların örneği mutlaka istenmelidir.

Zarar yalnızca piyasa hareketinden doğmuşsa: Banka gerekli bildirimleri yapmış, talimatı zamanında iletmiş ve müşteriyi yanıltıcı biçimde yönlendirmemişse, fonun portföyündeki varlıkların değer kaybetmesi ya da fonun likidite sorununa düşmesi bankaya yüklenebilecek bir kusur değildir. Bu durumda yatırımcının muhatabı, koşulları varsa fonun kurucusu ve portföy saklayıcısıdır.

Yatırımcının kendi kusuru zararın doğmasında veya artmasında etkili olmuşsa: Bankanın sorumluluğu kabul edilse dahi tazminat indirilebilir:

Bu hüküm haksız fiiller için öngörülmüş olmakla birlikte, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hâllerine de uygulanır (TBK m. 114/2).

Tablodan çıkan ortak ders şudur: mahkemeler, bankanın özen borcunu ağır tutmakla birlikte, yatırımcının da kendi yatırımını izlemesini ve bir aksaklık fark ettiğinde gecikmeden yazılı olarak itiraz etmesini beklemektedir. Sessiz kalınan her ay, kusur oranına yansıyabilir.

Portföy Saklayıcısı Bankanın ve Kurucunun Sorumluluğu

Banka, bir fonun dağıtımını yapmasa bile o fonun portföy saklayıcısı olabilir. Saklayıcı, fon varlıklarını ayrı bir hesapta saklamanın yanında; katılma paylarının ihraç ve itfa işlemlerinin, birim pay değerinin hesaplanmasının, fonun varlık alım satımlarının ve portföy yapısının mevzuata ve fon iç tüzüğüne uygunluğunun sağlanmasını da üstlenir (6362 sayılı Kanun m. 56/1). Sorumluluğu Kanun'da açıkça düzenlenmiştir.

Bu hükümler yatırımcıya doğrudan dava hakkı tanımakta; ancak saklayıcının sorumluluğunu “yükümlülüklerini yerine getirmemesi” şartına bağlamakta ve portföyün yönetiminden ya da piyasadaki fiyat hareketlerinden doğan zararı kapsam dışında bırakmaktadır. Dolayısıyla bir saklayıcı bankaya yöneltilecek talepte, saklayıcının hangi kontrol yükümlülüğünü (örneğin birim pay değerinin değerleme esaslarına uygun hesaplanmasının veya portföy yapısının mevzuata uygunluğunun sağlanması) yerine getirmediğinin somut olarak ortaya konulması gerekir. Tasfiyesine karar verilen fonlar bakımından bu inceleme, fonun tasfiye öncesindeki saklayıcısı ile Kurul kararıyla sonradan görevlendirilen ve tasfiyeyi yürüten bankalar için ayrı ayrı yapılmalıdır; sonradan görevlendirilen bankanın sorumluluğu, görevlendirildiği tarihten sonraki işlemleriyle ilgilidir.

Kurucu portföy yönetim şirketinin sorumluluğu ise daha geniştir. Kurucu, fonun katılma payı sahiplerinin haklarını koruyacak şekilde temsili, yönetimi, yönetiminin denetlenmesi ile faaliyetlerinin içtüzük ve izahname hükümlerine uygun olarak yürütülmesinden sorumludur; portföy yöneticiliği dâhil dışarıdan hizmet alınması bu sorumluluğu ortadan kaldırmaz (III-52.1 m. 9/1–2). Kurucu ile katılma payı sahipleri arasındaki ilişkiye vekâlet hükümleri kıyasen uygulandığından, kurucunun özen ve sadakat borcuna aykırı davranışı tazminat sorumluluğunu doğurur. Tazminat davasında banka ile birlikte kurucunun da davalı gösterilip gösterilmeyeceği, somut olaydaki kusur dağılımına ve tahsil kabiliyetine göre değerlendirilmelidir.

Yatırımcı Tazmin Merkezi Fon Zararını Karşılar mı?

Yatırımcı Tazmin Merkezi (YTM), yatırım kuruluşlarının yatırımcılara karşı nakit ödeme veya sermaye piyasası aracı teslim yükümlülüklerini yerine getirememesi hâlinde devreye giren bir güvencedir; yatırım zararını karşılayan bir sigorta değildir.

Bu hükümlere göre YTM'nin devreye girmesi için iki koşul gerekir: Kurul'un belirli bir yatırım kuruluşu hakkında tazmin kararı alması ve talebin, o kuruluşun yatırımcı adına sakladığı veya yönettiği nakdi ya da sermaye piyasası aracını teslim edememesinden kaynaklanması. Fon portföyündeki varlıkların değer kaybetmesinden doğan zarar, “piyasadaki fiyat hareketlerinden kaynaklanan zarar” olarak tazmin kapsamı dışındadır. SPK'nın 4 Ekim 2026 tarihli basın açıklaması yalnızca YTM malvarlığının korunmasına ilişkin hükmün geçmişine dairdir; açıklamada, bu hükmün 30.12.2012 tarihinden itibaren Kanun'da yer aldığı belirtilmiştir. İncelediğimiz 2026/60 ilâ 2026/68 sayılı Kurul bültenlerinde, tasfiyesine karar verilen fonların yatırımcıları için alınmış bir tazmin kararına rastlanmamıştır. Bu nedenle fon yatırımcısının gerçekçi tahsil kaynakları; tasfiye bakiyesi, kusuru bulunan kurucu, saklayıcı ve dağıtım kuruluşuna karşı açılacak tazminat davası ile ceza soruşturmasında elkonulan malvarlığı değerleridir.

Dava Hangi Mahkemede Açılır? Tüketici Mahkemesi mi, Asliye Ticaret Mahkemesi mi?

Fon zararı nedeniyle bankaya karşı açılacak tazminat davasında ilk usul sorunu görevli mahkemedir ve bu konuda yargı kararları yeknesak değildir. Görev kamu düzenindendir; yanlış mahkemede açılan dava görevsizlik kararıyla sonuçlanır ve aylar kaybedilir. Tartışmanın iki tarafındaki kanun hükümleri şunlardır:

Görüldüğü gibi her iki kanun da “bankacılık” işlemlerini kendi kapsamında saymaktadır. Belirleyici soru, yatırım amacıyla fon alan gerçek kişinin “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla” hareket edip etmediğidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, bir bankayla yapılan opsiyon sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkta bu soruyu yatırımcı aleyhine cevaplamış; tüketici mahkemesinin, asliye ticaret mahkemesini görevli sayarak verdiği görevsizlik kararındaki direnmesini onamıştır:

"Tüketici sözleşmesinde iki taraf mevcut olup, zıt amaçların güdülmesi gerekmektedir. Başka bir anlatımla satıcı ve sağlayıcı tanımında da yer verildiği gibi satıcı ve sağlayıcının işlem yaparken ticari veya mesleki amaçlarla hareket etmesi, karşısında yer alan kişinin ise bunun tersine bir amaçla yani ticari veya mesleki olmayan amaçla (kâr elde etme amacı olmaksızın) hareket etmesi gerekir (...) Hâl böyle olunca davacının hizmeti davalı bankadan finansal işlemler için aldığı, hizmetin alınma amacının öncelikle göz önünde bulundurulması gerektiği anlaşılmakla, davacının bu ticari amacı karşısında tüketici sayılması mümkün değildir."— Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.05.2018, E. 2017/11-22, K. 2018/1102 (direnme kararı onanmıştır)

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 07.07.2022 tarihli kararında bu yaklaşımı daha ince bir ayrımla uygulamıştır. Daire, birikimini bir yatırım hesabında değerlendiren kişi ile hisse senedi ve diğer yatırım araçlarının alım satımını bizzat yapan ve bu konuda yatırım danışmanlığı hizmeti alan kişiyi birbirinden ayırmaktadır:

"Salt kazanç elde etme gayesiyle hareket edilmiş olması davacının tüketici sayılmasına engel olmamakla birlikte, burada yapılan faaliyetin niteliği önem arz etmektedir. Bankada yatırım hesabı açarak birikimini değerlendiren kişi, elbetteki şartları varsa tüketici kabul edilir. Ancak somut olayda, davcının tasarrufunu bir yatırım hesabında değerlendirmesinden oldukça farklı bir durum vardır. Davacı, parasıyla hisse senetleri ve diğer yatırım araçlarının alım satımını bizzat yapmakta, bu konuda davalıdan yatırım danışmanlık hizmeti almaktadır. O halde davacının, yasada tanımlanan tüketici tanımına uymadığı, ticari amaçla hareket eden bir kişi konumunda olduğu sonucuna varılmaktadır."— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 07.07.2022, E. 2022/1169, K. 2022/1000 (asliye ticaret mahkemesinin görevsizlik kararı kaldırılmıştır)

Buna karşılık Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, hesabındaki hisselerin rızası dışında satıldığını ileri süren gerçek kişinin bankaya karşı açtığı davada, asliye ticaret mahkemesinin işin esasına girerek verdiği kararı kaldırmış ve tüketici mahkemesini görevli saymıştır:

"(...) hesap sahibi davacının gerçek kişi tüketici olduğu dikkate alındığında artık davacı tüketici ile banka arasında kurulan ilişkinin bir sözleşme ilişkisi olduğunun kabulü gerekeceği, davanın açıldığı 11/11/2022 tarihi itibariyle 6502 sayılı Yasa'nın yürürlükte olduğu, davacının yatırım hesabı açmasının ticari amaçla hareket ettiği şeklinde yorumlanamayacağı dikkate alındığından davanın ticari veya mesleki olan amaçlarla hareket etmemesi nedeniyle tüketici, dava konusu bankacılık işlemlerinin de tüketici işlemi sayıldığı, yukarıda belirtilen yasa hükümleri uyarınca davaya bakma hususunda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir."— Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, 04.12.2025, E. 2025/758, K. 2025/1479

Vadeli işlem ve opsiyon piyasası işlemlerinden doğan bir uyuşmazlıkta İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi ise 12.02.2024 tarihli kararında (E. 2023/2335, K. 2024/541) Hukuk Genel Kurulu kararına atıf yaparak asliye ticaret mahkemesini görevli yargı yeri olarak belirlemiştir. Yukarıda incelediğimiz fon dosyaları da iki yönü birlikte gösterir: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 11.05.2023 tarihli kararına konu dava, tüketici mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine asliye ticaret mahkemesinde görülmüş; Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2025 tarihli kararına konu dava ise tüketici mahkemesinde görülüp sonuçlanmıştır.

Bu tablo karşısında, birikimini bankasının önerdiği bir fona yatıran ve başka bir sermaye piyasası işlemi bulunmayan gerçek kişi bakımından tüketici mahkemesinin görevli olduğu yönünde güçlü gerekçeler bulunmaktadır; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2022 tarihli kararındaki “bankada yatırım hesabı açarak birikimini değerlendiren kişi” ifadesi de bu sonucu destekler. Buna karşılık Hukuk Genel Kurulu'nun “hizmetin alınma amacı” ölçütü nedeniyle aksi yönde karar verilmesi ihtimali her dosyada hesaba katılmalıdır. Görevli mahkeme, somut olaydaki işlem geçmişi incelenerek ve davanın açılacağı yerdeki bölge adliye mahkemesi dairesinin güncel uygulaması araştırılarak belirlenmelidir.

Arabuluculuk her iki yolda da dava şartıdır

Görevli mahkeme hangisi olursa olsun, bankaya karşı para alacağına ilişkin dava açılmadan önce arabulucuya başvurulması zorunludur.

Tüketici mahkemesinin görevli olduğu kabul edilirse, tüketici davası tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir (6502 sayılı Kanun m. 73/5). Genel hükümlere göre ise yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir; bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6/1, m. 14/1). Tüketici hakem heyetine başvuru zorunluluğu ise yalnızca Kanun'da öngörülen parasal sınırın altındaki uyuşmazlıklar içindir; bu sınır her yıl yeniden değerleme oranında artırılır ve sınırın üzerindeki uyuşmazlıklar için hakem heyetine başvurulamaz (6502 sayılı Kanun m. 68/1, m. 68/4). Fon zararları çoğu zaman bu sınırın üzerinde kaldığından, başvuru öncesinde güncel tutar kontrol edilmelidir.

Zamanaşımı ve İspat Yükü

Bankaya karşı ileri sürülecek talebin zamanaşımı, talebin hukuki dayanağına göre değişir. Banka ile müşteri arasında sözleşme ilişkisi bulunduğundan kural olarak sözleşmeye aykırılık hükümleri uygulanır; banka çalışanının suç oluşturan fiili veya hesabın üçüncü kişilerce boşaltılması gibi hâllerde haksız fiil hükümleri de gündeme gelir.

Mevduat sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda on yıllık genel zamanaşımı uygulanmaktadır; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 27.02.2025 tarihli kararı bu yöndedir. Fon alım satımına aracılık ilişkisi ise yargı kararlarında vekâlet veya vekâlet benzeri sözleşme olarak nitelendirildiğinden, bankalar bu davalarda m. 147/5'teki beş yıllık zamanaşımı savunmasını ileri sürmektedir. İhtiyatlı yaklaşım, sözleşmeye dayalı talepler için beş yıllık sürenin, yalnızca haksız fiile dayanılan hâllerde ise zararın ve tazminat yükümlüsünün öğrenilmesinden itibaren iki yıllık sürenin esas alınmasıdır. Arabuluculuk bürosuna başvurulmasından son tutanağın düzenlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımı durur (6325 sayılı Kanun m. 18/A/15).

Tasfiyesine karar verilen fonlar bakımından ayrı bir sorun, zararın henüz kesinleşmemiş olmasıdır: tasfiye süresi tasfiye duyuru tarihinden itibaren altı aya kadar uzatılmıştır ve yatırımcının fondan ne kadar tahsil edeceği nihai tasfiye ödemesiyle belli olacaktır. Bu durum, dava açmak için tasfiyenin sonunu beklemeyi zorunlu kılmaz; ancak talep sonucunun ve dava zamanlamasının zarar miktarındaki bu belirsizlik gözetilerek kurgulanmasını gerektirir. Buna karşılık delillerin korunması ve bankaya yazılı başvuru için beklemek için hiçbir neden yoktur.

Tablodaki dağılım, yatırımcının elinin sanıldığından güçlü olduğunu gösterir: bildirim, uygunluk ve kayıt düzenine ilişkin ispat yükünün büyük bölümü bankadadır ve çerçeve sözleşmeye emirlerin ispatının müşteriye yüklenmesine ilişkin hüküm konulamaz (III-39.1 m. 26/5). Yatırımcı, bu belgeleri dava açmadan önce de isteyebilir:

Vekilin hesap verme borcu da aynı sonuca götürür: vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermekle ve vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini ödemekle yükümlüdür (TBK m. 508). Banka belgeleri vermekten kaçınırsa, dava sırasında mahkemeden belgenin ibrazı için kesin süre verilmesi istenebilir; ibraz yükümlülüğünü kabul edilebilir bir mazeret olmaksızın yerine getirmeyen taraf bakımından mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir (6100 sayılı Kanun m. 219, m. 220).

Fon Yatırımcısı İçin 12 Adımlık Yol Haritası

1. Rolü belirleyin. Bankanız o fon bakımından yalnızca dağıtım kuruluşu mu, aynı zamanda portföy saklayıcısı mı? Fonun kurucusu kim? Bu bilgiler fonun izahnamesinde ve yatırımcı bilgi formunda yazılıdır.
2. Talimat kayıtlarını saklayın. Mobil uygulamadaki işlem onay ekranı, bankanın gönderdiği bildirim, SMS ve e-postalar; talimatın bankaya verildiği günü, saati ve adedi gösteren her kayıt.
3. Belgeleri yazılı olarak isteyin. Çerçeve sözleşme, genel risk bildirim formu, ürüne özgü risk açıklaması, uygunluk testi veya test yapılmayacağına dair bildirim, alım ve satım talimatları, işlem sonuç formları ve hesap ekstresi (5411 sayılı Kanun m. 76/1).
4. Talimatın TEFAS'a iletim zamanını sorun. Bankadan, satım talimatınızın platforma hangi gün ve saatte iletildiğini, iletilmediyse nedenini yazılı olarak bildirmesini isteyin.
5. Yönlendirmeyi belgeleyin. Fonu size kim, hangi sözlerle önerdi? Telefon görüşmelerinin tarihleri, mesajlaşmalar, e-postalar, uygulama içi öneri ve kampanya ekranları. Bankadan ses kayıtlarının saklanmasını yazılı olarak talep edin.
6. MKK kaydınızı kontrol edin. Hesabınızdaki katılma payı adedini ve bloke durumunu teyit edin; tasfiye ödemeleri pay sahipliği oranına göre yapılacaktır.
7. Bankaya yazılı ihtarda bulunun. Talebinizi, dayandığınız olguları ve istediğiniz belgeleri içeren ihtar; hem delil oluşturur hem de sessiz kalmanın müterafik kusur sayılması riskini azaltır.
8. Tasfiye sürecini izleyin. SPK'nın bültenlerini ve basın duyurularını takip edin; ara ödeme ve nihai tasfiye ödemesi olarak aldığınız tutarları belgeleyin. Bu tutarlar bankadan isteyebileceğiniz zarardan düşülecektir.
9. Şikâyet yollarını kullanın. Bankanın müşteri şikâyet birimine başvurun; yatırım kuruluşları, şikâyetlerin yöneltilebileceği birimlerin iletişim bilgilerine müşterilere gönderilen belgelerde ve internet sitelerinde yer vermek zorundadır (III-45.1 m. 28/3). Mevzuata aykırılık iddialarınızı SPK'ya da bildirebilirsiniz.
10. Ceza boyutunu ayrıca değerlendirin. Banka çalışanının suistimali veya hesabınıza izinsiz erişim söz konusuysa gecikmeden Cumhuriyet başsavcılığına şikâyette bulunun; ceza dosyasındaki tespitler tazminat davasında belirleyici olabilir.
11. Görevli mahkemeyi ve davalıları belirleyin. İşlem geçmişinize göre tüketici mahkemesi veya asliye ticaret mahkemesi; kusur dağılımına göre banka, kurucu ve saklayıcı.
12. Arabulucuya başvurun ve süreleri izleyin. Dava şartı olan arabuluculuk tamamlanmadan dava açılamaz; zamanaşımı hesabını en kısa süreye göre yapın.

Kadıköy, Kartal ve Anadolu Yakası'nda Fon ve Banka Uyuşmazlıkları

Fon zararından doğan uyuşmazlıklar; sermaye piyasası mevzuatını, bankacılık uygulamasını ve çoğu zaman bir ceza soruşturmasını aynı dosyada buluşturur. İstanbul'un Anadolu Yakası'nda, yani Kadıköy, Ataşehir, Kartal, Maltepe, Ümraniye, Üsküdar, Pendik ve Tuzla'da yerleşik yatırımcılar bakımından tüketici mahkemesinde açılacak davalarda tüketicinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir; bu ilçelerin bağlı olduğu İstanbul Anadolu Adliyesi Kartal'dadır. LimanLegal Hukuk Bürosu, Kartal Cevizli'deki ofisinden; bankaya ve kurucuya yöneltilecek ihtar ve belge taleplerinin hazırlanması, arabuluculuk görüşmeleri, tazminat davaları ve bağlantılı ceza soruşturmalarında müşteki vekilliği konularında destek vermektedir.

Yazar Hakkında

Av. Coşkun GENÇ, İstanbul Barosu'na kayıtlı (Sicil No: 71680) avukat olarak ceza hukuku, bilişim suçları ve sermaye piyasası kaynaklı uyuşmazlıklar alanlarında çalışmaktadır. LimanLegal Hukuk Bürosu'nda banka ve yatırım kuruluşlarının sorumluluğundan doğan tazminat taleplerinde ve bu taleplerle bağlantılı dolandırıcılık soruşturmalarında vekillik yürütmektedir. Bu rehberdeki kanun ve tebliğ hükümleri resmî mevzuat metinlerinden, SPK kararları Kurul bültenleri ile basın duyurularından, TEFAS kuralları Takasbank'ın 20 Temmuz 2026'da uygulamaya aldığı Uygulama Esasları'ndan, mahkeme kararları ise karar tam metinlerinden birebir aktarılmıştır.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

Kaynaklar ve dayanaklar
— 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu m. 13, 52, 53, 55, 56, 82, 84, 96 (mevzuat.gov.tr)
— 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 52, 66, 72, 112, 114, 116, 146, 147, 505, 506, 508 (mevzuat.gov.tr)
— 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4, 5, 5/A, 18 (mevzuat.gov.tr)
— 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m. 3, 68, 73, 73/A, 83 (mevzuat.gov.tr)
— 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 76 (mevzuat.gov.tr)
— 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu m. 18/A (mevzuat.gov.tr)
— 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6, 14, 219, 220 (mevzuat.gov.tr)
— III-52.1 sayılı Yatırım Fonlarına İlişkin Esaslar Tebliği m. 9, 12, 14, 15, 25 (SPK Mevzuat Sistemi)
— III-39.1 sayılı Yatırım Kuruluşlarının Kuruluş ve Faaliyet Esasları Hakkında Tebliğ m. 24, 25, 26, 33, 41 (SPK Mevzuat Sistemi)
— III-37.1 sayılı Yatırım Hizmetleri ve Faaliyetleri ile Yan Hizmetlere İlişkin Esaslar Hakkında Tebliğ m. 19, 30, 31, 45, 48, 50 (SPK Mevzuat Sistemi)
— III-45.1 sayılı Yatırım Hizmetleri ve Faaliyetleri ile Yan Hizmetlere İlişkin Belge ve Kayıt Düzeni Hakkında Tebliğ m. 8, 16, 28, 31 (SPK Mevzuat Sistemi)
— III-56.1 sayılı Portföy Saklama Hizmetine ve Bu Hizmette Bulunacak Kuruluşlara İlişkin Esaslar Tebliği m. 11 (SPK Mevzuat Sistemi)
— SPK, Yatırım Fonlarına İlişkin Rehber (28.08.2026 tarihli ve 52/1589 sayılı Kurul kararıyla güncellenen metin), bölüm 6.8
— Takasbank, Türkiye Elektronik Fon Alım Satım Platformu Uygulama Esasları (20.07.2026) m. 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 20, 21, 22, 23
— SPK Kurul Bülteni 2026/60 (17.09.2026; 57/1706 ve 57/1707 sayılı kararlar)
— SPK Kurul Bülteni 2026/61 (17.09.2026; 57/1708 sayılı karar – tasfiye usul ve esasları)
— SPK Kurul Bülteni 2026/67 (64/1770 ve 64/1775 sayılı kararlar)
— SPK Basın Duyurusu, 28.08.2026 (Yatırım Fonlarına İlişkin Rehber'in güncellenmesi)
— SPK, Yatırım Fonlarına İlişkin Rehber Düzenleme Sürecine İlişkin Açıklama, 18.09.2026
— SPK, Tasfiye Konusu Fonlara İlişkin Süre Düzenlemesi, 21.09.2026 (59/1710 sayılı karar)
— SPK, Tasfiye Konusu Fonlardaki Yatırımcı Sayısına İlişkin Açıklama, 23.09.2026
— SPK, Tasfiye Süresine İlişkin Basın Duyurusu, 28.09.2026
— SPK, Tasfiyedeki Fonlara İlişkin Ara Ödeme Duyurusu, 01.10.2026
— SPK Basın Açıklaması, 04.10.2026
— Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.05.2018, E. 2017/11-22, K. 2018/1102
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 28.05.2025, E. 2024/5013, K. 2025/3807
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 27.03.2024, E. 2023/5455, K. 2024/2521
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 24.05.2023, E. 2022/3927, K. 2023/3251
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 23.03.2022, E. 2020/2384, K. 2022/2316
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 11.09.2013, E. 2012/17283, K. 2013/15399
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.10.2012, E. 2012/10360, K. 2012/15156
— Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 01.02.2011, E. 2009/7753, K. 2011/1012
— Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, 28.05.2015, E. 2014/19941, K. 2015/7813
— Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, 04.12.2025, E. 2025/758, K. 2025/1479
— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, 27.02.2025, E. 2022/1304, K. 2025/316
— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi, 12.02.2024, E. 2023/2335, K. 2024/541
— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 11.05.2023, E. 2020/1284, K. 2023/818
— İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 07.07.2022, E. 2022/1169, K. 2022/1000

Bu yazı Av. Coşkun GENÇ tarafından genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; hukuki tavsiye niteliği taşımaz. Somut olayınıza ilişkin değerlendirme için LimanLegal Hukuk Bürosu ile iletişime geçebilirsiniz.